Περιβαλλοντική Προστασία: Βλέποντας το Τοπίο, Δρώντας Εγκαίρως
Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα από τα πιο οικολογικά σημαντικά σταυροδρόμια του κόσμου. Η Μεσόγειος αποτελεί ένα από τα παγκόσμια κέντρα βιοποικιλότητας, φιλοξενώντας χιλιάδες είδη φυτών και ζώων. Τα δάση, οι υγρότοποι, οι ακτές και οι ορεινές εκτάσεις της χώρας δεν είναι απλώς φυσικά αγαθά — αποτελούν τη βάση των διατροφικών συστημάτων, των υδρολογικών κύκλων και των τοπικών οικονομιών.
Ωστόσο, αυτά τα τοπία βρίσκονται υπό αυξανόμενη πίεση. Οι πυρκαγιές γίνονται συχνότερες και πιο καταστροφικές. Η αστική και αγροτική επέκταση συνεχίζει να κατακερματίζει τους οικοτόπους. Η ρύπανση, από πλαστικά στα παράκτια ύδατα ως νιτρικά άλατα στα γεωργικά εδάφη, συσσωρεύεται ταχύτερα από όσο μπορεί να μετρηθεί, πόσο μάλλον να διαχειριστεί. Και σε όλη την Ελλάδα, η έλλειψη αξιόπιστων, ενημερωμένων χωρικών δεδομένων αφήνει τους υπεύθυνους αποφάσεων χωρίς εικόνα για τον ρυθμό που αλλάζουν τα πράγματα στο πεδίο.
Σε αυτό το σημείο, η γεωχωρική επιστήμη γίνεται όχι απλώς χρήσιμη, αλλά απαραίτητη. Η παρατήρηση Γης και τα ανοιχτά περιβαλλοντικά δεδομένα επιτρέπουν τη συνεχή παρακολούθηση οικοσυστημάτων σε μεγάλη κλίμακα και με σχετικά χαμηλό κόστος.
Μέσα από αυτά, είναι δυνατό να εντοπίζονται αλλαγές στη χρήση γης πριν γίνουν μη αναστρέψιμες, να ανιχνεύονται εστίες ρύπανσης πριν επηρεάσουν τις κοινότητες και να αξιολογείται η κατάσταση προστατευόμενων περιοχών, ενισχύοντας την επιτόπια έρευνα.
Στη geosophik χρησιμοποιούμε δεδομένα τηλεπισκόπησης για την παρακολούθηση της υγείας της βλάστησης, τον εντοπισμό υποβάθμισης οικοτόπων και τη χαρτογράφηση των ζημιών από πυρκαγιές.
Αξιοποιούμε ανοιχτά σύνολα δεδομένων, όπως εκείνα του προγράμματος Copernicus, για να αντλήσουμε πληροφορίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ουσιαστικά από κοινότητες, τοπικές αρχές και οργανισμούς προστασίας.